مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 344

مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي

ص٣٤٤

( مسأله 1930 ) : واجب بودن فطره مهمانى كه پيش از غروب شب عيد بي رضايت صاحبخانه وارد مىشود ومدتي نزد أو مىماند محل اشكال است ، بلكه اظهر عدم وجوب است اگر چه أحوط دادن است ، وهم چنين است فطره كسى كه شخص را مجبور كرده اند كه خرجى أو را بدهد . ( مسأله 1931 ) : فطره مهمانى كه پس از غروب شب عيد فطر وارد مىشود چنانچه نان خور أو شمرده شود بنابر احتياط واجب است ، وگر نه واجب نيست ، هر چند پيش از غروب أو را دعوت كرده باشد ودر خانه أو افطار نمايد . ( مسأله 1932 ) : اگر كسى هنگام غروب شب عيد فطر ديوانه يا بيهوش باشد زكات فطره بر أو واجب نيست . ( مسأله 1933 ) : اگر پيش از غروب يا مقارن غروب بچه بالغ شود يا ديوانه عاقل گردد ، يا فقير غنى شود ، چنانچه شرايط واجب شدن فطره را دارا باشد ، بايد زكات فطره را بدهد . ( مسأله 1934 ) : كسى كه هنگام غروب شب عيد فطر ، زكات فطره بر أو واجب نيست ، اگر تا پيش از ظهر روز عيد شرايط واجب شدن فطره در أو پيدا شود مستحب آن است كه زكات فطره را بدهد . ( مسأله 1935 ) : كافرى كه پس از غروب شب عيد فطر مسلمان شده فطره بر أو واجب نيست ، ولى مسلمانى كه شيعه نبوده ، اگر پس از ديدن هلال ماه شيعه شود بايد زكات فطره را بدهد . ( مسأله 1936 ) : كسى كه تنها به مقدار يك صاع كه تقريبا سه كيلو است گندم ومانند آن را دارد ، مستحب است زكات فطره را بدهد ، وچنانچه عائله اى داشته باشد وبخواهد فطره آنها را بدهد مىتواند به قصد فطره آن يك صاع را به يكى از عائله اش بدهد ، وأو هم به همين قصد به ديگرى بدهد ، وهم چنين تا به نفر آخر برسد ، وبهتر است نفر آخر چيزى را كه مىگيرد به كسى بدهد كه از خودشان نباشد ، واگر يكى از آنها صغير باشد ، ولى أو بجاى أو مىگيرد ، واحتياط آن است كه چيزى را كه براي صغير گرفته به كسى ندهد .