منفعتى كه در سال آينده مىبرد كم كند .
( مسأله 1724 ) : اگر در أول سال منفعتى نبرد واز سرمايه خرج كند ، وپيش
از پايان سال منفعتى به دستش آيد ، كسر سرمايه از منفعت پايان سال مطلقا خالى
از وجه نيست ، بخصوص اگر فائده كسب با باقيمانده جهت مؤنه كفايت نكند .
( مسأله 1725 ) : اگر مقدارى از سرمايه در تجارت ومانند آن از بين برود ،
مىتواند مقدارى را كه از سرمايه كم شده از منافع پيش از تلف بلكه بنابر وجهي از
منافع پس از تلف همان سال بردارد .
( مسأله 1726 ) : اگر به جز سرمايه مال ديگرى از أو از بين برود ، نمىتواند از
منفعتى كه به دستش مىآيد آن را تهيه كند ، ولى اگر در همان سال به آن چيز
احتياج داشته ويا از مؤنه مطابق شأن أو است ، مىتواند در بين سال از منافع
كسب آن را تهيه نمايد .
( مسأله 1727 ) : اگر در تمام سال منفعتى نبرد وبراي مخارج خود قرض
كند ، ظاهر اين است كه هنگام پرداخت قرض در سالهاى بعد مىتواند از منافع
سال برداشت نمايد . همچنين اگر أول سال براي مخارج خود قرض كند وپيش از
پايان سال منفعتى ببرد .
( مسأله 1728 ) : اگر براي افزودن مال حلال ، يا خريدن ملكي كه نياز دارد
ونيز اسراف وحرام نيست ، قرض كند ، نمىتواند پيش از پرداخت خمس منافع
كسب ، آن قرض را ادا نمايد ، مگر آن كه وقت پرداخت قرض رسيده واز غير آن
منافع نتواند آن را ادا كند ، ويا منافع در صورت اخراج خمس كافى نباشد ، وبه هر
حال اگر مالي كه براي آن قرض كرده در آن سال مصرف نشود بايد خمس آن را
بدهد .
( مسأله 1729 ) : مكلف مىتواند خمس هر چيز را از همان چيز بدهد يا به
مقدار قيمت خمسي كه بدهكار است پول بدهد ، ولى اگر جنس ديگر بخواهد
بدهد ، چنانچه تبديل به نفع صاحبان خمس وبا اذن حاكم شرع باشد اشكالى
ندارد .
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 308
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٣٠٨