أول : گرفتن خورشيد .
دوم : گرفتن ماه ; هر چند مقدار كمي از آنها گرفته شود وكسى هم از آن نترسد .
سوم : زلزله گرچه كسى هم نترسد .
چهارم : رعد وبرق وبادهاى سياه وسرخ ومانند اينها از آيات آسمانى
چنانچه بيشتر مردم بترسند ، ولى در حوادث زمينى مانند فرو رفتن آب دريا ،
وافتادن كوه ، بنابر احتياط لازم نماز آيات ترك نشود .
( مسأله 1445 ) : اگر از چيزهائى كه نماز آيات براي آنها واجب است بيش از
يكى اتفاق بيفتد ، يا يكى از آنها مكرر شود ، بايد براي هر يك از آنها يك نماز
آيات بخواند ، مثلا براي خورشيد گرفتگى وزلزله ، يا دو زلزله ، بايد دو نماز آيات
بخواند .
( مسأله 1446 ) : كسى كه چند نماز آيات بر أو واجب شود ، مانند خورشيد
گرفتگى وزلزله ورعد وبرق ، وبخواهد در وقت انجام دهد ، بنابر احتياط واجب
بايد تعيين كند كه نماز از جهت كدام يك از آنهاست ، واگر همه براي يك نوع آيت
باشد تعيين أول ودوم وسوم لازم نيست ، وحكم قضاى نماز آيات نيز همينطور است .
( مسأله 1447 ) : هر جا سبب وجوب نماز آيات اتفاق بيفتد ، تنها مردم
همانجا بايد نماز آيات بخوانند ، وبر مردم جاهاى ديگر واجب نيست ، مگر آن كه
با محل وقوع آن آيت ، يكى شمرده شود .
( مسأله 1448 ) : با شروع خورشيد گرفتگى يا ماه گرفتگى ، شخص مىتواند
نماز آيات را بخواند ، وبه احتياط لازم نبايد به اندازه اى تأخير بيندازد كه شروع به
باز شدن كند .
( مسأله 1449 ) : اگر خواندن نماز آيات را به اندازه اى تأخير اندازد كه
خورشيد يا ماه شروع به باز شدن كند ، نيت أداء مانعى ندارد ، هر چند احتياط
مستحب آن كه نيت أداء يا قضاء نكند ، ولى اگر پس از باز شدن تمام آن ، نماز
بخواند بايد نيت قضا نمايد .
( مسأله 1450 ) : اگر مدت گرفتگى خورشيد يا ماه به اندازه خواندن يك
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 261
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٢٦١