مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 262

مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي

ص٢٦٢

ركعت نماز باشد أداء است ، ولى اگر كمتر باشد وجوب نماز آيات مبنى بر احتياط است ، واگر مدت گرفتن آنها بيشتر باشد ولى مكلف نماز را نخواند تا به اندازه خواندن يك ركعت به آخر وقت آن مانده باشد ، در اين صورت نماز آيات واجب وأداء است . ( مسأله 1451 ) : هنگام وقوع زلزله ورعد وبرق ومانند آن ، مكلف بايد فورى نماز آيات را بخواند به طورى كه نزد مردم تأخير محسوب نشود واگر تأخير كرد معصيت كرده وتا آخر عمر بر أو واجب است ، وبنابر احتياط وقت خواندن نيت أداء وقضا نكند . ( مسأله 1452 ) : اگر گرفتن آفتاب يا ماه را نداند وپس از باز شدن بفهمد كه تمام آن گرفته بوده ، بايد نماز آيات را قضا كند ولى اگر بفهمد مقدارى از آن گرفته بوده قضا بر أو واجب نيست . ( مسأله 1453 ) : اگر عده اى كه اطمينان به گفتار آنها نباشد بگويند كه خورشيد يا ماه گرفته است ، چنانچه كسى از گفته آنان يقين يا اطمينان شخصي پيدا نكند وبين آنها شخص مورد وثوقى نباشد ، ونماز آيات نخواند سپس معلوم شود راست گفته اند ، چنانچه تمام خورشيد يا ماه گرفته باشد ، بايد نماز آيات را بخواند ، ولى اگر مقدارى از آن گرفته باشد ، خواندن نماز آيات بر أو واجب نيست هر چند أحوط است ، وهم چنين است اگر دو نفر كه عادل بودن آنان معلوم نيست بگويند خورشيد يا ماه گرفته سپس معلوم شود كه عادل بوده اند . ( مسأله 1454 ) : اگر شخص به گفته كساني كه از روى قاعده علمي وقت گرفتن خورشيد وماه را مىدانند ، اطمينان پيدا كند كه خورشيد يا ماه گرفته ، بنابر احتياط واجب بايد نماز آيات را بخواند ، ونيز اگر بگويند فلان وقت خورشيد يا ماه مىگيرد وفلان مقدار طول مىكشد ، وشخص به گفته آنان اطمينان پيدا كند ، بنابر احتياط واجب بايد طبق نظريه آنان عمل نمايد . ( مسأله 1455 ) : اگر بفهمد نماز آياتي كه خوانده باطل بوده ، بايد دوباره بخواند ، واگر وقت گذشته قضا نمايد .