سقفي كه نزديك است خراب شود .
شرط پنجم : آن كه روى چيزى كه ايستادن ونشستن روى آن حرام است
نباشد ، مانند جائى از فرش كه اسم خدا وآيات قرآن ، وأسماء أنبياء وأئمة
معصومين ( عليهم السلام ) ، وساير مقدساتى كه نشستن وايستادن بر آنها هتك وحرام است .
شرط ششم : آن كه جاى نمازگزار سقفش بقدرى كوتاه نباشد كه نتواند در آنجا
راست بايستد ، همچنين آن قدر كوچك نباشد كه جاى ركوع وسجود نداشته باشد .
( مسأله 865 ) : كسى كه ناچار است در جائى نماز بخواند كه نمىتواند
بايستد ، لازم است تا اندازه اى كه ممكن است قيام وركوع وسجود را بجا آورد ،
واگر نمىتواند ركوع وسجود كند براي آنها با سر اشاره نمايد .
شرط هفتم : به احتياط لازم جلوتر از قبر پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) وامام ( عليه السلام ) نماز
خواندن جايز نيست ، وبنابر احتياط بايد در حال نماز عقب تر از قبر آنها ايستاد .
شرط هشتم : آن كه مكان نمازگزار اگر نجس است به گونه اى تر نباشد كه
رطوبتش به بدن يا لباس أو برسد ، ولى محل سجده اگر نجس است هر چند خشك
هم باشد نماز باطل است ، واحتياط مستحب آن است كه مكان نمازگزار أصلا
نجس نباشد .
شرط نهم : بايد بنابر احتياط لازم بين مرد وزن در حال نماز چنانچه پرده
يا ديوارى حائل نيست ومرد جلوتر نايستاده ، حدود پنج متر فاصله باشد .
( مسأله 866 ) : اگر زن برابر مرد يا جلوتر به فاصله كمتر از ده ذراع ( حدود
پنج متر ) بايستد وبا هم وارد نماز شوند ، بنابر احتياط واجب بايد نماز را دوباره
بخوانند ، ولى اگر يكى زودتر از ديگرى نماز بخواند ، تنها كسى كه بعد مشغول نماز
شده بايد نمازش را دوباره بخواند .
( مسأله 867 ) : اگر بين مرد وزن كه برابر هم ايستاده اند ، يا زن جلوتر
ايستاده ونماز مىخوانند ديوار يا پرده يا چيز ديگرى باشد كه يكديگر را نبينند
نماز هر دو صحيح است اگر چه بين آنها يك وجب هم فاصله نباشد .
شرط دهم : آن كه جاى پيشانى نمازگزار از جاى سر انگشتان پاى أو بيش
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 163
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص١٦٣