( 1 ) 1 - آية اللّه صدر
يا خليليّ احبسا الجرد المهارا * و ابكيا دارا عليها الدهر جارا
اى دو دوست من ! اسبهاى تندرو را از حركت بازداريد و قدرى آهستهتر برانيد ، و بر خانهاى گريه كنيد كه روزگار بر آن ستم روا داشته است .
و ربوعا أقفرت من أهلها * و غدت بعدهم قفرا برارا
و ويرانههايى كه از ساكنانش تهى و پس از آنان به صورت بيابانهايى خشك درآمده است .
حكم الدهر على تلك الرّبى * فانمحت و الدهر لا يرعى ذمارا
روزگار بر اين خرابهها زور گفته آنها را از بين برده است و رسم روزگار چنين است كه مراعات بزرگوارى و شرف را نمىكند .
كيف يرجى السلم من دهر على * أهل بيت الوحى قد شنّ المغارا ؟
از روزگارى كه بر خاندان وحى شبيخون زده يورش برده ، چگونه اميد سازش مىرود ؟
لم يخلّف أحمد إلّا ابنة * و لكم أوصى إلى القوم مرارا
حضرت محمّد جز دخترى از خود به يادگار نگذاشت و بارها دربارهء او به مردم سفارش كرد .
كابدت بعد أبيها المصطفى * غصصا لو مسّت الطود لمارا
پس از پدرش حضرت مصطفى آن قدر غم و اندوه بر او وارد شد كه اگر بر كوهها مىرسيد ، نابود شده بودند .