خود غسل بده و حنوط و كفن كن و شبانه دفنم نماى و فلانى و فلانى را بر جنازهام حاضر نكن ! در اين وصيّتم به تو بيش از اين ديگر مطلبى ندارم و تو را تا هنگام ديدار به خداوند متعال مىسپارم ، خداوند بين من و تو در خانهء خود و همسايگى نزديكش جمع نمايد ! اين وصيّت را على عليه السّلام به دست خود نوشت . « 1 »
( 1 ) ابو بصير ( ابو بصير مرادى ) از حضرت باقر عليه السّلام روايت مىكند : آن حضرت فرمود :
آيا وصيّت حضرت فاطمه عليها السّلام را به تو بگويم ؟ عرض كردم : آرى . حضرت بستهاى را بيرون آورد و نامهاى را از آن خارج كرده چنين خواند :
به نام خداوند بخشندهء مهربان ، اين آن چيزى است كه فاطمه دختر محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم وصيّت كرده است ، او به باغهاى هفتگانهاش در : عواف ، دلال ، برقه ، مبيت ( مثيب - در نسخهاى ديگر ) ، حسنى ، صافيه ، مال امّ ابراهيم ، به على بن ابى طالب وصيّت كرد .
پس از درگذشت على به حسن و پس از او به حسين و پس از او به بزرگترين فرزندانم .
خداوند را بر اين وصيّت شاهد گرفت و مقداد بن اسود و زبير بن عوّام را نيز شاهد گرفت . و على بن ابى طالب اين وصيّتنامه را به دست خود نوشت .
اين روايت را صدوق نيز به اسنادش از عاصم بن حميد ، و كلينى از على بن ابراهيم ، از پدرش از ابن ابى نجران ، از عاصم بن حميد نقل كردهاند ، و نيز از على ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از عاصم بن حميد ، مثل آن را روايت كرده است ، و بسته و بغچهاى را ذكر نكرده است و فرمود : « به بزرگترين فرزندان من نه فرزندان تو » و نيز آن را از على ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از حمّاد بن عثمان ، از ابو بصير مثل همين را روايت كرده است با اين تفاوت كه اسامى باغهاى هفتگانه را پس از نام اولاد آورده است . « 2 »
هامش
( 1 ) همان مدرك ، ج 103 ص 186 - 185 .
( 2 ) وسائل الشيعة ، ج 13 ص 311 .