( 1 ) حضرت زهرا عليها السّلام داراى هفت باغ بود كه رسول خدا آنها را به دستور پروردگار متعال به آن حضرت بخشيده بود . نام اين باغها « حوائط سبعه و العوالى » بود .
طريحى گويد : حضرت فاطمه داراى هفت نخلستان بود ، از آن جمله : عواف ، مثيب ، حسنى ، و مال ابراهيم عليه السّلام . و « حائط » به معناى ديوار و همچنين به معناى نخلستان خرمايى است كه ديوار داشته باشد . « 1 »
و نيز گويد : « عوالى » ، دهكدههايى در قسمت زمينهاى شمال و جنوب شهر مدينه به فاصلهء چهار ميل بود و دورترين آنها از ناحيهء نجد به فاصلهء هشت ميل قرار داشت و منسوب به عوالى بر خلاف قاعده و قياس علوى مىشود ، و در كتاب « المغرب » به نقل از آن چنين آمده : « عوالى » جايى است در نيم فرسخى مدينه « 2 » .
اين اموال و باغها متعلّق به فردى يهودى به نام مخيريق بود كه به رسول خدا ايمان آورده در ركاب حضرت جنگيد و كشته شد ، و در هنگام وفات گفت : اموالم در اختيار پيامبر اكرم باشد ، به هر كس كه خواست ، بدهد ! علّامه سمهودى شافعى گويد : مجد مىگويد : واقدى گفته است : مخيريق يكى از دانشمندان و پيشوايان دينى يهودى بنى نضير بود كه به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ايمان آورد و اموالش را كه عبارت از هفت نخلستان داراى ديواره بود ، در اختيار
هامش
( 1 ) طريحى ، مجمع البحرين ، مادّهء حوط و على .
( 2 ) همان مدرك .