الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ
. . .
فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لا أُضِيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى
« 1 » كه مقصود از مرد حضرت على و از زن حضرت فاطمه عليها السّلام است « بعضكم من بعض » مىگويد : على از فاطمه . « 2 »
هامش
( 1 ) آل عمران ( 3 ) : 195 - 191 : كسانى كه در حال ايستاده و نشسته و خوابيدن به ياد خدا هستند و در آفرينش آسمانها و زمين انديشه مىكنند ، [ مىگويند : ] پروردگارا ، اينها را بيهوده نيافريدهاى . پروردگارا ! پاك و منزّه هستى ، ما را از عذاب دوزخ نگه دار ! . . . پس پروردگارشان دعايشان را مستجاب كرده فرمود : من عمل هيچ كس از شما را - چه مرد باشد و چه زن - تضييع نكرده بىفايده نمىگذارم .
( 2 ) بحار الأنوار ، ج 19 ص 66 .