سواركارانى بود كه قريش او را به تعقيب حضرت على و همراهانش فرستاده بود . وى از جمله كسانى بود كه در مكّه به حضرت رسول اذيّت و آزار مىرسانيد . حويرث بر شترى كه حضرت زهرا و يكى از آن بانوانى كه به نام فاطمه بود حمله كرده آن حضرت را بر زمين انداخت . حضرت كه بر اثر صدمات روحى واردشدهء پيش از هجرت و به ويژه پس از رحلت مادر بزرگوارش بسيار ضعيف و نحيف گشته بود ، از اين ضربه نيز صدمه ديد . « 1 »
چندين سال بر اين رويداد گذشت و سال هشتم هجرى كه سال فتح مكّه است ، فرا رسيد . كيفر حويرث پيوسته در ذهن مردم بوده ورد زبانها گشته بود . رسول خدا اسم او را در رديف كسانى قرار داد كه خونشان را هدر كرده فرموده بود : هر جا آنها را پيدا كرديد ، اگر چه در زير پردهء خانهء كعبه ، آنها را بكشيد ! حضرت على عليه السّلام او را يافته كشت . « 2 »
( 1 ) 2 - در داستان هجرت : پس از آنكه على عليه السّلام در روز روشن و با سرفرازى تمام از مكّه بيرون شد و به ضجنان رسيد ، يك شبانه روز در آنجا ماند . عدّهاى از مسلمانان بينوا و مستضعف از جمله امّ ايمن كنيز حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به او ملحق شدند . نماز آن شب را با آنها خواند . . . در آن شب ، در پيشگاه پروردگار نماز به جاى آورده تا به صبح به راز و نياز و ذكر و دعا مشغول بودند و نماز صبح را نيز به جماعت خواندند .
سپس حركت كرده منزل به منزل همين مراسم عبادت و راز و نياز و نماز جماعت را انجام مىدادند تا اينكه وارد مدينه شدند و پيش از فرا رسيدن آنان اين آيه در شأن آنان نازل شده بود :
هامش
( 1 ) شيخ مهدى مازندرانى گويد : بعد حضرت على به چهرهء حضرت فاطمه دختر رسول خدا نگريست ، ديد رنگ چهره زرد شده است . بر آن گروه حمله كرده جناح راست را بر چپ و چپ را به راست تبديل كرده عدّهاى از آنان را كشت و آن گروه خودشان يكديگر را پايمال كردند . . . سپس حضرت برگشت و گفت : اى فاطمه ! اى پارهء تن رسول خدا ! آيا با بودن من كه پسر عموى تو علىّ بن ابى طالبم ، چهرهات زرد مىشود ؟ فرمود : كسى كه تو پشتيبانش باشى ، ضرر نمىكند . ( شجرهء طوبى ، ص 66 ) ( البتّه اين داستان در مورد كسى كه به زينب ، دختر پيامبر صدمه وارد كرده بود نيز نقل شده است . ( مترجم )
( 2 ) سيرة الائمة الاثنى عشر ، ج 1 صص 81 - 79 .