فصل سوّم : نامههاى امام ( عليه السّلام )
برخى نامههاى امام - عليه السّلام - جنبههاى اعتقادى آن دوران را براى ما آشكار مىكند و تزلزل و تنشهاى عقيدتى را نشان مىدهد . در اين نامهها گاه مىبينيم كه امام بعضى از شيعيان را از سرسرى گرفتن دين و عدم تقيّد به دستورات آن برحذر مىدارد و عدم انطباق مفاهيم اسلامى را بر جلوههاى زندگى آنان عيان مىسازد . در اينجا پارهاى از نامههاى حضرت به اصحاب خود را نقل مىكنيم :
1 - نامهاى به اسحاق نيشابورى
امام حسن عسكرى نامهاى به اسحاق بن اسماعيل نيشابورى نگاشت كه از نامههاى گرانقدر به شمار مىرود . حضرت در اين نامه پند ، نصيحت و بهسازى اسحاق را مد نظر داشته است . متن نامه به شرح زير است :
« خداوند ما و تو را در پوشش خود نگاهدارد و در همهء كارهايت به نيروى خود يار تو باشد . رحمت خداوند شامل تو باد ، نامهات را دريافتم و ما - به حمد اللّه - خاندانى هستيم كه بر دوستان خود مهربان و دلسوزيم و از تفضل پياپى خداوند به آنان خشنود مىگرديم و كرم حق به آنان خرسندمان مىسازد و نعمات خدايى به دوستانمان را همواره در نظر داريم .