پس از نخستين پدران روحانى آدمى يعنى پيامبران ، و پدران بعدى او يعنى اوصياى آنان - رحمت و درود خداوند بر همه آنان باد - كدام حجّت نيرومندتر و كدام گواه گوياتر و امينتر از آيات الهى بر بندگان است . در كدام وادى سرگردانيد و چونان چهارپايان به كجا مىرويد ؟ ! از حق روىگردان شده به باطل دل مىبنديد ! به نعمت خدا كفر ورزيده به ناحق مىگرويد ؟ يا آنكه به پارهاى از كتاب خدا ايمان مىآوريد و به بخشى كفر مىورزيد ؟ ! هر كس از شما - يا ديگرى - چنين كند كيفر او در دنيا خوارى و در آخرت عذاب جاودانى خواهد بود و به خدا سوگند خوارى بزرگ همين است .
خداوند يكتا هنگامى كه با رحمت خود بر شما منّت گذاشت و واجباتى تعيين كرد براى نياز خود نبود و به شما احتياجى نداشت بلكه به رحمت خود - كه جز او خدايى نيست - فرمانهايش را صادر كرد تا پاك را از پليد جدا كند و آنچه را در سينه داريد بيازمايد و آنچه را در دل داريد خالص كند و شما به سوى رحمت خدا بشتابيد و بر يكديگر پيشى گيريد و منازل شما در بهشت بر يكديگر برترى يابد . طبق اين حكمت بود كه خداوند بر شما حج ، عمره ، نماز ، زكات ، روزه و ولايت را واجب كرد و براى شما درى قرار داد تا به كمك آن ، درهاى فرائض را بگشاييد و آن را كليدى براى راه خود قرار داد . اگر محمّد - صلّى اللّه عليه و آله - و اوصياى از فرزندان او نبودند شما مانند چهارپايان حيران بوديد و راه بجايى نداشتيد و فرائض نجاتبخش را نمىشناختيد . آيا جز از « در » وارد شهر مىشوند ؟ لذا خداوند پس از واجب نمودن اطاعت پيامبر بر شما ، پيروى از اولياى حق را بر شما فرض نمود و در كتاب الهى فرمود :
«
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً
» « 1 » .
« امروز دين شما را كامل كردم و نعمت خود را بر شما به تماميت رساندم و
هامش
( 1 ) - سورهء مائده ، آيه 3 .