« هر كه به تو خبر دهد كه مرا پرستارى كرد ( پس از مرگ ) غسلم داد ، حنوطم كرد ، كفنم نمود ، در لحد گذاشت ، به گور سپرد و دستانش را از خاك پاك كرد ، او را تكذيب كن » .
و گفت : « هر كس از من پرسيد ، بگوييد : زنده است و الحمد للّه » « 1 » .
كشى به سند خود از او روايت مىكند كه گفت : به امام حسن عسكرى نامهاى نوشتم و از فقر و تهيدستى شكايت كردم ، سپس با خود گفتم : آيا امام صادق - عليه السّلام - نفرموده است : « فقير بودن با ما برتر از ثروت با دشمنان ماست و كشته شدن با ما بهتر از زندگى با دشمنان ما است » .
جواب حضرت بدين مضمون رسيد : « خداوند متعال دوستان ما را هنگامى كه گناهانشان زياد مىشود ، با فقر پاك مىكند و از لغزشهاى بسيارى در مىگذرد و همانطور كه با خود حديث نفس كردهاى ؛ فقر با ما برتر از ثروت با دشمنان ماست ، ما پناه پناهجويان و فروغ راهپويان و حافظ به خود پيوستگانيم . آن كه ما را دوست بدارد با ما در جايگاه و الا خواهد بود و آن كه از ما منحرف گردد در دوزخ سرنگون خواهد شد » « 2 » .
محمّد بن الحسن پس از 114 سال زندگى « 3 » در سال 258 ه درگذشت « 4 » .
78 - محمّد بن الحسن الصفار : شيخ او را از اصحاب امام حسن عسكرى نام مىبرد و مىافزايد كه با حضرت مكاتباتى داشته و مسائلى از ايشان به يادگار گذاشته است و ملقب به « ملوله » مىباشد « 5 » .
نجاشى مىگويد : او از چهرههاى سرشناس قم ، ثقه ، بزرگ مرتبه ، برتر و
هامش
( 1 ) - نجاشى .
( 2 ) - كشى .
( 3 ) - نجاشى .
( 4 ) - نجاشى .
( 5 ) - رجال طوسى و تنقيح المقال ، ج 3 ، ص 102 .