ترديدى رواست . خداوند قدر على بن جعفر را - خداوند ما را همچنان از او بهرهمند كند - بالاتر از آن قرار داده كه چنين مورد مقايسه قرار گيرد . حوائج خود را با على بن جعفر در ميان گذاريد و از « فارس » بهراسيد و مانع از دخالت او در كارهايتان گرديد . تو و ديگر همشهريانت دستور مرا به كار مىبنديد . اخبار تشكيك و اوهام او و فتنهانگيزيش ميان مردم به من رسيده است به او التفاتى نكنيد - ان شاء اللّه » « 1 » .
اين نامه او را در اوج اعتقاد و ايمان نشان مىدهد كه امام او را به وكالت خود برمىگمارد و او را راهنمايى براى شيعيان قرار مىدهد .
57 - على بن حسن : ابن فضال كوفى . شيخ او را از اصحاب امام حسن عسكرى - عليه السّلام - نام مىبرد « 2 » . و نجاشى مىگويد :
« على بن حسن بن على بن فضال بن عمر بن ايمن ، مولى ( آزادشدهء ) عكرمة بن ربعى ، الفياض ابو حسن از فقهاى اصحاب ما در كوفه به شمار مىرفت . پيش كسوت ، مورد اعتماد و عارف به حديث بود و سخنانش در اين باره پذيرفته بود . از او احاديث زيادى شنيده شد و چيزى كه او را تضعيف كند ديده نشد و كسى از او خردهگيرى نكرد . از ضعيفان كم نقل روايت مىكرد و « فطحى » بود . از پدرش - كه فطحى بود - روايت نمىكرد و مىگفت : هجدهساله بودم كه به مقابله كتابهاى پدرم مىپرداختم ليكن در آن هنگام معانى آن روايات را درك نمىكردم و روا نمىدارم آنها را از او نقل كنم » .
كتابهاى فراوانى تصنيف كرده است كه از آنها كتب زير به دست ما رسيده است :
الوضوء ، الحيض و النفاس ، الصلاة ، الزكاة و الخمس ، الصيام ، مناسك
هامش
( 1 ) - كشى .
( 2 ) - رجال طوسى .