اين نامه دليل درستى و درستكارى اوست و اعتماد امام را به او مىرساند .
55 - على بن جعفر خزاعى : ابن عباس اهل مرو و واقفى بود . شيخ او را از اصحاب امام حسن عسكرى - عليه السّلام - نام مىبرد « 1 » .
56 - على بن جعفر همانى : برمكى . برقى او را از اصحاب امام هادى و امام حسن عسكرى - عليهما السّلام - نام مىبرد « 2 » . و شيخ مىگويد : « مردى فاضل و مورد رضايت از وكلاى امام هادى و امام حسن عسكرى - عليهما السّلام - به شمار مىرفت » « 3 » .
ابو جعفر العمرى - رحمة اللّه عليه - مىگويد : « روزى ابو طاهر بن بلال ، على بن جعفر را ديد كه بخششهاى فراوان و گران مىكند ماجرا را به امام حسن عسكرى - عليه السّلام - نوشت . حضرت در پاسخ خود دستور دادند صد هزار دينار به او بپردازيم ، قبلا نيز چنين دستورى صادر كرده بودند ليكن بخاطر حفظ مال و ممانعت از آغاز چنين رويه و احيانا گفتگوهاى مردم از انجام دستور امام سرباززد هنگامى كه على به خدمت امام رسيد ايشان دستور دادند سى هزار دينار به او بدهند » « 4 » .
كشى به سند خود از يوسف بن السخت نقل مىكند كه گفت : على بن جعفر وكيل امام هادى بود و اهل همينيا - روستايى اطراف بغداد - به شمار مىرفت از او نزد متوكل سعايت و بدگويى كردند پس دستور داد او را زندانى كنند . حبس او به درازا كشيد و او ناچار با صرف سه هزار دينار عبد اللّه بن خاقان را به وساطت خواست تا در راه آزادى او بكوشد . او نيز ماجرا را با متوكل در ميان گذاشت . خليفه گفت : اى عبد اللّه ! اگر دربارهات شكى داشتم
هامش
( 1 ) - رجال طوسى .
( 2 ) - رجال برقى .
( 3 و 4 ) - الغيبة .