طبق روايت فوق اگر پدر مالى را براى فرزندان خود وصيت كند در صورتى كه براى هر يك سهمى معين كرده باشد - چه يكسان و چه كم و زياد - وصيت او نافذ و لازم الاجراست . ليكن اگر تعيين نكرده باشد به دستور قرآن عمل مىشود كه سهم مرد را دو برابر زن مىداند .
20 - محمّد بن حسن صفار به امام حسن عسكرى - عليه السّلام - نوشت :
« مردى شخصى را وصى خود قرار داد آن وصى در گذشت ليكن قبل از مرگ ، ديگرى را وصى قرار داد تا خواستههاى موصى اول را انجام دهد . آيا چنين حقى داشته و آن مرد مىتواند وظايف او را به عهده گيرد ؟ » .
حضرت مرقوم داشت : « اگر از قبل چنين حقى داشته و مىتوانسته وصيت را منتقل كند عملش صحيح است و وصى مىتواند وظايف خود را عهدهدار شود - ان شاء اللّه » « 1 » .
روايت فوق تصريح مىكند كه وصى نمىتواند وظايف خود را به ديگرى منتقل كند مگر آن كه براى دستيابى به حقى كه نزد موصى داشته كسى را تعيين كند . البته فقها گفتهاند اگر وصى از طرف موصى اجازه داشته باشد كه وصيت را به ديگرى واگذارد اين كار بلامانع است .
21 - محمّد بن حسن صفار - رضى اللّه عنه - به امام حسن عسكرى - عليه السّلام - نامهاى نوشت و دربارهء « وقف » و روايات پدران بزرگوار ايشان در آن باب از ايشان پرسش كرد .
حضرت پاسخ داد : « وقف طبق نيت و خواسته شخص واقف صورت مىپذيرد - ان شاء اللّه تعالى » « 2 » .
« وقف » يعنى بازداشت اصل شىء و آزاد كردن بهرهء آن طبق نظر واقف و
هامش
( 1 ) - التهذيب ، ج 2 ، ص 393 و من لا يحضره الفقيه ، ج 4 ، ص 168 .
( 2 ) - من لا يحضره الفقيه ، ج 4 ، ص 176 و التهذيب ، ج 2 ، ص 371 .