ترتيب موضع زخم يا بريدگى را در آب كر يا جارى فرو برد ، وقدرى فشار دهد كه خون
بند بيايد ، وانگشت خود را روى زخم يا بريدگى در زير آب از بالا به پايين بكشد تا آب بر
آن جارى شود ووضو صحيح است .
شرط هفتم : آن كه وقت براي وضو ونماز كافى بأشد .
( مسأله 283 ) هر گاه وقت بقدرى تنگ است كه اگر وضو بگيرد يك ركعت از
نماز را هم نمىتواند در وقت بخواند ، بايد تيمم كند ، ولى اگر براي وضو وتيمم يك
اندازه وقت لازم است پس اگر مىتواند يك ركعت از نماز را با وضو در وقت بخواند
بايد وضو بگيرد ونماز بخواند واگر به اندازه خواندن يك ركعت وقت ندارد احتياط
مستحب آن است كه در وقت بدون وضو وتيمم نماز بخواند لكن واجب است بعد از
وقت آن را با طهارت قضا كند .
( مسأله 284 ) كسى كه در تنگى وقت نماز بايد تيمم كند ، اگر به قصد قربت يا
براي كار مستحبى مثل خواندن قرآن وضو بگيرد صحيح است واگر با علم وعمد فقط
براي خواندن آن نماز وضو بگيرد باطل است .
شرط هشتم : آن كه به قصد قربت يعنى براي انجام فرمان خداوند عالم وضو
بگيرد ، واگر براي خنك شدن يا به قصد ديگرى وضو بگيرد باطل است . وواجب است
نيت تا آخر عمل استمرار داشته بأشد .
( مسأله 285 ) لازم نيست نيت وضو را به زبان بگويد وواجب است كه در وقت
شروع در عمل آن را از قلب خود بگذراند
شرط نهم : آن كه وضو را به ترتيبي كه گفته شد بجا آورد ، يعنى أول صورت وبعد
دست راست وبعد دست چپ را بشويد ، وبعد از آن سر وبعد پاها را مسح كند واگر به أين
ترتيب وضو نگيرد باطل است .
شرط دهم : آن كه اجزاء وضو را پشت سر هم بياورد .
( مسأله 286 ) اگر بين اجزاء وضو بقدرى فاصله شود كه وقتي مىخواهد
عضوى را بشويد يا مسح كند موالات عرفي از بين رفته بأشد بنابر احتياط واجب