احكام وصيت
( مسأله 2708 ) وصيت آنست كه انسان سفارش كند بعد از مرگش براي أو
كارهائى انجام دهند يا بگويد بعد از مرگش چيزى از مال أو ملك كسى بأشد يا أين كه
چيزى از مال أو را به كسى تمليك يا صرف در خيرات ومبرات كنند يا براي أولاد
خود وكساني كه اختيار آنان با أو است قيم وسرپرست معين كند . وكسى را كه به أو
وصيت مىكنند وصى مىگويند .
( مسأله 2709 ) كسى كه نمىتواند حرف بزند اگر با إشارة مقصود خود را بفهماند
مىتواند وصيت كند ، بلكه كسى هم كه مىتواند حرف بزند اگر با إشارة أي كه مقصودش
را بفهماند وصيت كند صحيح است .
( مسأله 2710 ) اگر نوشتهاى به امضا يا مهر ميت ببينند ، چنانچه مقصود أو را
بفهماند ومعلوم بأشد كه براي وصيت كردن نوشته بايد مطابق آن عمل كنند ، اما اگر
بدانند كه مقصودش وصيت كردن نبوده وچيزهائى را نوشته است كه بعدا مطابق آن
وصيت كند ثبوت وصيت به واسطه آن مشكل است .
( مسأله 2711 ) كسى كه وصيت مىكند بايد عاقل بأشد واز روى اختيار وصيت
كند ، ووصيت بچه ده سأله براي ارحامش در كارهاى خير جائز است ، ولى نفوذ
وصيت أو به غير ارحامش وهم چنين نفوذ وصيت سفيه محل اشكال است ، وبر ورثه
كبار لازم است احتياط را رعايت كنند .
( مسأله 2712 ) كسى كه از روى عمد مثلا زخمى به خود زده يا سمى خورده است
كه بواسطة آن يقين يا گمان به مردن أو پيدا مىشود ، اگر وصيت كند كه مقداري از مال أو
را به مصرفى برسانند صحيح نيست .
( مسأله 2713 ) اگر انسان وصيت كند كه چيزى از اموالش مال كسى بأشد ،
در صورتي كه آن كس وصيت را قبول كند اگر چه قبولش در زمان زنده بودن موصى