احكام قرض قرض دادن از كارهاى مستحبى است كه در آيات قرآن واخبار راجع به آن زياد
سفارش شده است . از پيغمبر أكرم ( صلى الله عليه وآله ) روايت شده كه هر كس به برادر مسلمان خود
قرض بدهد مال أو زياد مىشود وملائكة بر أو درود مى فرستند ، واگر با بدهكار خود
مدارا كند بدون حساب وبه سرعت از صراط مىگذرد ، وكسى كه برادر مسلمانش از أو
قرض بخواهد وندهد بهشت بر أو حرام مىشود .
( مسأله 2291 ) در قرض لازم نيست صيغه بخوانند بلكه اگر چيزى را به نيت
قرض به كسى بدهد وأو هم به همين قصد بگيرد صحيح است .
( مسأله 2292 ) در قرضى كه مدت ندارد هر وقت بدهكار بدهى خود را بپردازد
طلبكار بايد قبول نمايد .
( مسأله 2293 ) اگر در صيغه قرض براي پرداخت آن مدتي قرار دهند ، ظاهر
آنست كه طلبكار پيش از تمام شدن آن مدت نمىتواند طلب خود را مطالبه كند ، ولى
اگر مدت نداشته بأشد طلبكار هر وقت بخواهد مىتواند طلب خود را مطالبه نمايد .
( مسأله 2294 ) اگر طلبكار در جائى كه حق مطالبه دارد طلب خود را مطالبه كند
چنانچه بدهكار بتواند بدهى خود را بدهد بايد فورا آن را بپردازد واگر تأخير بيندازد
گناهكار است .
( مسأله 2295 ) اگر بدهكار غير از خانه أي كه در آن نشسته واثاثيه منزل
وچيزهاى ديگرى كه به آنها احتياج دارد چيزى نداشته بأشد ، طلبكار نمىتواند طلب
خود را از أو مطالبه نمايد ، بلكه بايد صبر كند تا بتواند بدهى خود را بدهد .
( مسأله 2296 ) كسى كه بدهكار است ونمىتواند بدهى خود را بدهد چنانچه
بتواند كسب مناسب با شأنش كند ، واجب است كه كسب كند وبدهى خود را بدهد .
( مسأله 2297 ) اگر طلبكار غائب گردد وخبري از أو نباشد بدهكار بايد قصد أداء