خون نماز بخواند . ولى اگر براي خود شخص سخت بأشد گرچه براي بيشتر مردم
سخت نباشد احتياط واجب آنست كه با آن خون نماز نخواند وهم چنين است اگر
چركى كه با خون بيرون آمده ، يا دوائى كه روى زخم گذاشته اند ونجس شده ، در بدن
يا لباس أو بأشد .
( مسأله 847 ) اگر خون بريدگى وزخمى كه به زودى خوب مىشود وشستن آن
آسان است ، در بدن يا لباس نمازگزار بأشد ، نماز أو باطل است .
( مسأله 848 ) اگر جائى از بدن يا لباس كه با زخم فاصله دارد ، به رطوبت زخم
نجس شود ، جايز نيست با آن نماز بخواند . ولى اگر مقداري از بدن يا لباس كه معمولا
به رطوبت زخم آلوده مىشود ، به رطوبت آن نجس شود ، نماز خواندن با آن مانعى ندارد .
( مسأله 849 ) اگر از بواسير كه دانههاى آن بيرون نباشد يا زخمى كه توى دهان
وبيني ومانند اينها است ، خونى به بدن يا لباس برسد ، بنابر احتياط نبايد با آن نماز
بخواند . واما خون بواسيرى كه دانههاى آن بيرون است ، نماز خواندن با آن جائز
است .
( مسأله 850 ) كسى كه بدنش زخم است ، اگر در بدن يا لباس خود خونى كه
بيشتر از درهم است ببيند ، ونداند از زخم است يا خون ديگر جائز نيست كه با آن نماز
بخواند .
( مسأله 851 ) اگر چند زخم در بدن بأشد وطورى نزديك هم باشند كه يك
زخم حساب شود ، تا وقتي همه خوب نشده اند ، نماز خواندن با خون آنها اشكال
ندارد . ولى اگر بقدرى از هم دور باشند كه هر كدام يك زخم حساب شود ، هر كدام كه
خوب شد بايد براي نماز بدن ولباس را از خون آن آب بكشد .
( مسأله 852 ) اگر سر سوزنى خون سگ ، يا خوك ، يا كافر ، يا مردار ، يا حيوان
حرام گوشت در بدن يا لباس نمازگزار بأشد نماز أو باطل است ، وهم چنين خون
حيض بنابر احتياط ، ولى خونهاى ديگر مثل خون بدن انسان وخون نفاس واستحاضة
يا خون حيوان حلال گوشت ، اگر چه در چند جاى بدن ولباس بأشد ، در صورتي كه