و صرّه : شدت فرياد مىباشد .
تفسير :
چون وصف مؤمنان گذشت به دنبالش خداوند حال كافران را بيان مىدارد كه :
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ
: يعنى از ايشان دفع نميگرداند .
أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ
: مال و فرزندانشان از عذاب
اللَّهِ شَيْئاً
: خدا چيزى را .
و اينكه از اموال و اولاد اسم برده براى اينست كه اين دو همواره تكيهگاه مردم و عزيزترين اشياء آنها است پس وقتى اين دو نتوانند به هيچ وجه انسان را بىنياز كنند و عذاب را بگردانند ديگر چيزها بطريق اولى نخواهند توانست .
وَ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ
: يعنى اينانند ملازم آتش .
هُمْ فِيها خالِدُونَ
: يعنى دائم و ابدى در آن خواهند بود .
پس خداوند مثالى براى انفاق آنها مىزند :
مَثَلُ ما يُنْفِقُونَ
: شبيه انفاق ايشان از اموال .
فِي هذِهِ الْحَياةِ الدُّنْيا
: گفتهاند مراد چيزهايى است كه بكفار انفاق ميكنند در راه دشمنى با پيغمبر و گفته شده آنچه ابى سفيان و اصحاب او در جنگ بدر و احد به كار بردند و خرج كردند براى مبارزه با پيغمبر ( ص ) و گفتهاند مراد جميع صدقات و انفاقات كفار است در دنيا .
در آيه حذفى است و كلمه اهلاك در تقدير است و تقدير جمله چنين است : « مثل اهلاك ما ينفقون » .
كَمَثَلِ
: اهلاك و نابود كردن .
رِيحٍ فِيها صِرٌّ
: كلمه اهلاك افتاده براى دلالت كردن آخر كلام بر آن . در آيه تقدير ديگرى نيز گفته شده ( مثل ما ينفقون كمثل مهلك ريح ) پس انفاق كفار در زراعت تشبيه بريح مهلك است .