سالهاى 479 هجرى قمرى برابر با 87 - 1086 ميلادى يا 486 هجرى قمرى برابر با 1039 ميلادى در كلاش حوالى سمرقند متولد شده و در بخارا تحصيل و بيشتر عمر خود را در سمرقند سپرى كرده و به طور مداوم در خدمت دربار نبود . مديحه ارسلان خان محمد ايلك خان ( 1129 م / 524 ق - 1101 م / 495 ق ) و پسر وى محمد را نوشت . در كهنسالى بين سالهاى 567 هجرى قمرى برابر با 72 - 1171 فوت كرد . ذبيح الله صفا تاريخ 562 هجرى قمرى برابر با 1166 ميلادى را تاريخ مرگ سوزنى مىداند . كل ديوان وى به ده هزار بيت مىرسد كه توسط دكتر ناصرالدين شاه حسينى معرفى شده است .
اجمالى از محتواى اثر : اين نسخه شامل يك قطعه قصيده در 20 بيت به نام « كى ام ؟ چى ام ؟ » و يك قطعه قصيده در 8 بيت « خطاب به خود » است . شعر اين اشعار در تركيب مجموعه شعرى « سفينه صائب تبريزى » قرار دارد .
آغاز اثر :
« ز هر بدى كه تو دانى هزار چندانم * مرا نداند از انگونه كس كه من دانم »
پايان اثر :
« ما باده چو زنگ بر آينه ريخته * و آينه زنگ بر زده از باده چو زنگ »
مشخصات فهرست نگارى : به نسخه 57 [ همين فهرست ] بنگريد .
( 807 ) 94 . شماره نسخه :
D 10
- (
i
273 ) - 4
نام كتاب : نسخه ديگرى از كتاب سابق ( اشعار حكيم سوزنى سمرقندى )
شرح اجمالى از محتواى اثر : برگزيدهاى از ديوان سوزنى در 229 بيت است . كه قطعهها از 3 تا 23 بيت هستند و بدون توجه به ترتيبات الفبايى تنظيم شده است . اين اثر اشعار در تركيب آلبوم مجموعه شعرى « جنگ اشعار شعراى متفرقه » قرار دارد .
آغاز اثر : اى خداوندى كه از لطف تو جاه آورده ام
پايان اثر :
« تا روز رستخيز بماند درد مقيم * ان شور دولتى كه در افتد به دام كس »
مشخصات فهرست نگارى : به نسخه 16 [ همين فهرست ] بنگريد .
( 808 ) 95 . شماره نسخه :
A 688
-
Nov . 139
- 10
نام كتاب : ( اشعار ) عمادى شهريارى
پديدآورنده : شاعر امير عمادالدين عمادى ( كه [ برخى ] او را با ديگر شاعر خيلى قديمتر عمادى غزنوى اشتباه مىگيرند ) شهريارى شاعر قرن 12 ميلادى است كه اشعار وى محبوبيت زيادى در قرون وسطى داشت . اطلا عات در مورد شهريارى بسيار كم است . از روستاى شهريار نزديك ريه است . ابتدا در دربارشاهزاده عمادالدوله فرامرزاز نسل باونديان در مازندران بود ولى بعد مرگ شاهزاده به عراق رفت و به خدمت طغرل بن محمد سلجوقى ( 1134 م / 529 ق - 1131 م / 526 ق ) درآمد و سپس مديحه سراس جهان پهلوان ( متوفى در سال 1185 م / 581 ق ) شد . عماد در سال 582 هجرى قمرى برابر با 1186 ميلادى در زادگاه خود بدرود حيات گفت .
اجمالى از محتواى اثر : بر اساس منابع قرون وسطى ديوان شهريارى شامل 4000 بيت است و در حال حاضر بخشهاى از ديوان وى به ما رسيده است . اين اثر شامل ؛ قطعاتى كوچك و 16 شعر عمادى بالغ بر 50 دوبيتى است كه در صفحات 194 و 195 اين مجموعه قرار دارند . اين اشعار در تركيب مجموعه شعرى « سفينه صائب تبريزى » قرار دارد .
آغاز اثر :
« به آرزو نرسد هيچ كس ز بوسه او * ز بس كه بوسه كند آرزو خونيش به او »
پايان اثر :
« تا قيامت شرح عشق دادمى * گر كسى بودى كه تا باور داشتى »
مشخصات فهرست نگارى : به نسخه يك [ همين فهرست ] بنگريد .
( 809 ) 96 . شماره نسخه :
B 125 ( 176 ter )
نام كتاب : ديوان اوحدالدين انورى
پديدآورنده : اوحدالدين على محمد بن اسحاق انورى ابيوردى ( و يا به نقلى ديگر اوحدالدين على بن محمد بن محمد ) برجستهترين شاعر قرن 12 ميلادى كه در روستاى بدينه اطراف ابيورد ( خراسان ) متولد شده و منابع ، تاريخهاى مرگ متفاوتى را نقل مىكنند . عموماً مرگ او را در بلخ بين سالهاى 540 هجرى قمرى برابر با 46 - 1145 ميلادى تا 583 هجرى قمرى برابر با 1201 - 1200 ميلادى مىدانند اما