اجر و پاداش خدمتگزار اهل بيت عليهم السّلام
امام صادق عليه السّلام فرمود : در قيامت منادى ندا مىدهد ، اى مردم آرام باشيد ، زيرا محمد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم با شما سخنى دارد .
آنگاه همگى ساكت مىشوند ، و آن حضرت مىايستد و مىگويد : اى مردم ، هر كس چيزى و يا نيكىاى نزد من دارد ، برخيزد ، تا جزايش را بدهم ، مىپرسند : چه كمكى يا نيكىاى ؟ بلكه همهء اينها به خدا و رسول او صلَّى الله عليه و آله و سلَّم تعلق دارد ؟ و آنها به مردم نيكى كردهاند ؟ مىفرمايد : هر كس به يكى از اهل بيت من عليهم السّلام پناه داده ، يا نيكى كرده باشد ، يا او را پوشانده باشد ، يا او را در گرسنگى سير كرده باشد ، برخيزد و پاداشش را بگيرد ؟
گروهى كه چنين كردهاند برمىخيزند ، و ندا از سوى خدا مىرسد : اى محمد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم اى حبيب من ، پاداش آنها را به تو واگذار نمودم ؟
آنان را در هر كجاى بهشت كه مىخواهى ، ساكن كن ؟ سپس پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم آنها را در جايى منزل مىدهد كه از ديد محمد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم و آل عليهم السّلام پوشيده نباشند .
فرشتگان بجاى عبد الله حج نمودهاند
« ابن جوزى حنبلى » در « تذكرة الخواص » آورده كه : « عبد الله بن مبارك » در يك سال حجّ مىكرد و در يك سال جهاد ، و اين كارش پنجاه سال طول كشيد و در سالى به حج رفت و پانصد دينار با خود برد تا در كوفه شتر بخرد و به حج برود .
در اين ميان زنى علوى را در جاى نامناسبى ديد ، كه پر يك مرغابى را مىكند .
عبد الله نزد او رفت و گفت : چرا چنين مىكنى ؟ گفت : به كارى كه به تو مربوط نمىشود ، مپرس ؟
عبد الله گفت : اصرار كردم ، تا سرّ كارش را بگويد ، گفت : عبد الله ، مجبورم كردى تا سرّ خود را فاش كنم ؟