11 - « اعمش » گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم : برترين خلق پس از پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم و سزاوارترين آنان به امر ( خلافت ) كيست ؟ فرمود : على عليه السّلام و بعد حسن عليه السّلام و بعد حسين عليه السّلام و به همين ترتيب : على بن الحسين عليه السّلام و محمد بن على عليه السّلام و جعفر بن محمد عليه السّلام ، سپس پيشوايان هدايت كه مىآيند .
صفات آنان ورع ، عفّت ، صدق ، صلاح ، اجتهاد ، اداء امانات به خوب و بد ، طول سجود ، قيام در شب ( براى نماز ) ، اجتناب از حرام ، انتظار فرج به صبر ، حسن مصاحبت ، و حسن همسايگى است .
12 - از امام صادق عليه السّلام روايت است كه : در پاسخ « مفضل » ( يكى از اصحاب خاص ) كه پرسيد : ابتلاى ابراهيم به كلمات ، چه كلماتى بود ؟ فرمود : كلماتى بود كه آدم از خدا گرفت و توبه كرد و گفت : خدايا به حق محمد و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام قسمت مىدهم كه توبهء مرا قبول كنى ؟ و خدا كه توّاب و رحيم است ، پذيرفت .
پرسيدم : اى فرزند پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم معناى * ( « فَأَتَمَّهُنَّ » ) * چيست ؟
فرمود : يعنى : آن كلمات را به اتمام رسانيد كه دوازده نفر امامند كه نه نفر از فرزندان حسين عليه السّلاماند نه فرزندان حسن عليه السّلام گرچه نسل هر دو فرزندان پيامبرند صلَّى الله عليه و آله و سلَّم ، و در ادامه فرمود : موسى و هارون دو نبىّ مرسل بودند ، ولى خدا نبوّت را در صلب هارون قرار داد ، نه موسى ، و كسى نمىتواند بپرسد :
چرا خدا امامت را در صلب حسين عليه السّلام قرار داده ، نه صلب حسن عليه السّلام ، زيرا خدا در افعال خود حكيم است و از فعل او سؤال نمىشود و اين مردم هستند كه مورد سؤال قرار مىگيرند .
إرشاد القلوب ( فارسي ) — صفحة 358
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص٣٥٨