اللّه فى حاجته . » 168
و هم آن حضرت فرموده
/ 111 B /
كه : « آنكه بپوشاند مسلمان را تا آنكه از برهنگى پوشيده شود ، خداى تعالى او را پوشيده دارد در دنيا و آخرت ؛ و آن كسى كه برهاند مؤمن را از اندوه دنيا ، برهاند او را خداى تعالى از اندوه روز قيامت ؛ و آنكه در برآوردن حاجت برادر مؤمن خود باشد ، خداى تعالى در برآوردن حاجت او باشد . »
قال - عليه السّلام - : « إنّ للّه تعالى عبادا خصّهم بالنّعم لمنافع العباد و يقرّها فيهم ما بذلوا ؛ فإذا امتنعوها حوّلها منهم و جعلها فى غيرهم . » 169
و هم آن حضرت فرموده : « خدا را بندگان هستند كه خاصّ گردانيد ايشان را به نعمتهاى خود از براى منافع بندگان خود كه خير و احسان از او به ايشان رسد و مىگذارد آن نعمتها را به قرار در ميان ايشان مادام كه بذل كنند و به برادران مؤمن منفعت مىرسانند . پس هرگاه كه منع كند از ايشان منفعت مال خود را از ايشان ، آن نعمتها را گرفته ، به غيرايشان تحويل مىفرمايد . »
و قال - عليه السّلام - : « من أضاف مؤمنا أو وصف له فى شىء من حوائجه كان حقّا على اللّه أن يخدمه وصيفا