فى الجنّة . » 170
و هم آن حضرت فرموده كه : « آن كسى كه ضيافت كند و ميهمانى نمايد مؤمن را يا خدمت رساند او را در چيزى از حاجتهاى او كه مدد و معاونت « 1 » كند در كارهاى او ، واجب است بر خداى تعالى - يعنى لايق حكمت اوست - كه آنكس را در بهشت كنيزان و خدمتكاران پاكيزه
/ 112 A /
و برگزيده به او رساند . »
و قال - عليه السّلام - : من نفّس عن أخيه كربة من كرب الدنيا نفّس اللّه عنه بها كربة من كرب يوم القيامة ؛ و من ستر مسلما ستره اللّه - عزّ و جلّ - فى الدنيا و الآخرة ؛ و اللّه فى عون العبد مادام العبد فى عون أخيه .
و هم آن حضرت فرموده كه : آن كسى كه رفاهيت و خوشنودى به مؤمن رساند كه از اندوه و غم برآيد از محنتهاى دنيا ، خداى تعالى او را از غم و همّ روز قيامت مرفّه الحال گرداند ؛ و آن كسى كه بپوشاند مسلمان را ، بپوشاند او را خداى - عزّ و جلّ - در دنيا و آخرت ؛ و خداى تعالى يارى رساند در كارها و رفع بلاها مادام كه آن بنده در همراهى و يارى برادر خود باشد .
هامش
( 1 ) . س : معانت .