امام ناطق ، مفترضة « 1 » طاعته على الخلائق فرموده كه : « آن كسى كه در صدد يارى دادن برادر مؤمن خود باشد و منفعت خواهد كه به او رساند ، او راست ثواب جهادكنندگان در راه خداوند منّان . »
و قال - عليه السّلام - : « من كان وصلة لأخيه المسلم إلى ذى سلطان فى منفعة برّ
/ 110 B /
أو تيسير عسر أعانه اللّه تعالى على إجازة الصراط يوم دحض الأقدام . » 162
و هم آن حضرت فرموده كه : « آن كسى كه وسيله و واسطه شود به پيش سلطان در منفعت آورى نيكويى يا آسان گردانيدن دشوارى ، يارى مىدهد او را خداى تعالى بر گذشتن از پل صراط روزى « 2 » كه قدمها لغزيده ، درافتند به آتش سوزنده . »
و قال - عليه السّلام - : « لا يرى إمرأ من أخيه عورة فيسترها عليه إلّا أدخل الجنّة . » 163
و هم آن حضرت فرموده كه : « نبيند مرد از برادر مؤمن خود عيبى ؛ پس آن را پوشيده و پنهان دارد و پرده بر آن اندازد تا هتك عرض او نشود ، پس نيست مكافات آن مگر آنكه او را داخل بهشت سازند . »
و قال - عليه السّلام - : « من قضى لأخيه المسلم حاجة
هامش
( 1 ) . س : مفرضه .
( 2 ) . س : روز .