صومه بلا خلاف ؛ و إذا لم ينو صحّ عند بعضهم خاصّة ؛ فتعيّن الأوّل مع أنّ اللّه تعالى أمر بالإخلاص فى العبادة ، و إنّما يصحّ بالنيّة .
و ايضا اختلاف است ميان مسلمانان در نيّت روزه :
[ الف . ] قوم برآناند كه نيّت شرط است در
/ 80 A /
روزه . بىنيّت روزه صحيح نيست .
[ ب . ] و ديگران گفتهاند كه صحيح است روزه بىنيّت .
و احتياط مقتضى اوّل است . به واسطهء آنكه اگر روزه با نيّت دارد ، صحيح است روزه بىخلاف ؛ و اگر نيّت ننمايد ، خلاف است . پس معيّن شد مذهب اوّل ؛ و زياد بر آن خداى تعالى امر كرده است به اخلاص در عبادت ؛ و اين است و جز اين نيست كه اخلاص حاصل مىشود به نيّت ، و عمل بىاخلاص شرك است به خداوند جنّ و ناس .
و إذا تحقّقت « 1 » هذه المطالب فلنختم هذه الرسالة بذكر الفصلين :
و چون بتحقيق محقّق شد اين مطالب اعتقاديات و عمليات كه ملّت و دين و شريعت عبارت است از اينان ؛ پس بايد كه
ختم كنيم اين رساله را به ذكر دو فصل :
هامش
( 1 ) . س : تحقق .