مسألهء « 1 » دوازدهم در روزه است
اختلاف دارند مسلمانان در وقت افطار :
[ الف . ] طايفهاى برآناند كه حرام است افطار پيش از رفتن سرخى جانب مشرق .
[ ب . ] و تجويز كردهاند ديگران .
و احتياط مقتضى مذهب اوّل است . به واسطهء آنكه اگر افطار كند پيش از رفتن سرخى مشرق ، آن روزه باطل است به مذهب بعض از مسلمانان و واجب است قضا و كفّاره به سبب افطار ؛ و اگر افطار كند بعد از رفتن سرخى مشرق ، روزه درست است به اجماع امّت . پس معيّن باشد مذهب دوّم به سبب عمل به مجمع عليه . زيرا عمل « 2 » به مجمع عليه اولى از عمل به مختلف فيه است « 3 » .
و اختلفوا فى النيّة :
فذهب « 4 » قوم إلى أنّها شرط لا يصحّ الصوم بدونها .
و قال آخرون : يصحّ الصوم بدونها .
و الاحتياط يقتضى الأوّل ؛ لأنّه إذا صام ناويا صحّ
هامش
( 1 ) . س : بحث .
( 2 ) . س : - به سبب عمل به مجمع عليه زيرا عمل .
( 3 ) . س : - اولى از عمل به مختلف فيه است .
( 4 ) . س : فذهبت .