وجههء خود ، طرح آشتى ملّى يا مصالحهء ملّى را اعلام كرد . از آنجايىكه مجاهدين حاضر به مذاكره با رژيم كابل و قبول صلح و آشتى با دولت نبودند ، دولت در يك اقدام تبليغاتى آنها را جنگافروز معرفى نمود و با استفاده از تبليغات وسيع به ظاهر اسلامى ، كوشيد تا توجه گروههاى اسلامى را به خود جلب كند .
سرانجام ، قراردادهاى ژنو در فروردين 1367 / آوريل 1988 منعقد شد . كشورهاى افغانستان ، پاكستان ، شوروى ، ايالات متحده و سازمان ملل عوامل تشكيلدهندهء آن بودند . برحسب ظاهر ، افغانستان و پاكستان طرفهاى اصلى قرارداد بودند و آمريكا و شوروى ضامنهاى اجرايى آن .
قراردادهاى ژنو در اصل توافقات و همكاريهاى آمريكا و شوروى دربارهء مسائل افغانستان با تكيه بر راهحلهاى سياسى و غيرنظامى بود .
براساس توافقات ژنو ، قرار شد كه مسئلهء افغانستان از طرق سياسى و مسالمتآميز حل شود ؛ ايالات متحده از گروههاى مخالف دولت افغانستان حمايت نكند و اتحاد شوروى ابتدا نيروى خود را از افغانستان خارج سازد و سپس آبرومندانه از افغانستان بيرون برود .
خروج قواى شوروى از افغانستان در 25 ارديبهشت 1367 / 15 مه 1988 آغاز ، و قرار شد كه ظرف مدت ده ماه به پايان برسد . « 1 » چندى بعد ، بالاخره شوروى به طور رسمى آمادگى و تمايل خود را براى مذاكرهء مستقيم با نمايندگان مجاهدان افغانى كه در مذاكرات ژنو به عنوان طرف اصلى مذاكرات پذيرفته نشده بودند ، اعلام كرد . تمامى تلاش شوروى در اين ميانه ، بعد از تأمين راهى براى خروج آبرومندانه از افغانستان ، آن
هامش
( 1 ) . عليرضا علىآبادى ، منبع پيشين ؛ ص 179 .