و به درگيريهايى بين آنها ، بويژه دو حزب جمعيت اسلامى ربّانى و حزب اسلامى حكمتيار ، انجاميد كه نقش مهمى در تضعيف روحيهء آنها داشت ؛ 4 ) از طرف ديگر ، نجيب الله با طرح آشتى ملى خود و تبليغات اسلامى دست به عوامفريبى مىزد كه اين امر در تضعيف روحيهء مردم و مجاهدان مؤثر بود ؛ 5 ) آمريكا نيز كه به هدف خود يعنى خروج شوروى ، رقيب ديرينه ، رسيده بود ، تمايلى به پيروزى مجاهدين اسلامى نداشت ؛ لذا براى جلوگيرى از پيروزى آنها از تلاشى دريغ نمىكرد . « 1 »
كمكهاى شوروى به افغانستان از 1369 ش / 1990 به بعد بتدريج كاهش يافت . با فروپاشى شوروى ، كمكهايى كه اين كشور در اختيار افغانستان قرار مىداد كاملا قطع شد و هيچ يك از جمهوريهاى به جا مانده از شوروى پيشين نتوانستند به حمايت از رژيم نجيب برخيزند . از اواخر 1370 ش / 1991 ، رژيم روزبهروز ضعيفتر مىشد و عدهاى از نظاميان و نيروهاى طرفدار دولت به مجاهدين مىپيوستند . مهمترين نيروهايى كه به مجاهدين پيوستند نظاميان شمال افغانستان ، به فرماندهى ژنرال دوستم ، بودند . با پيوستن دوستم به مجاهدين ، استانهاى شمالى افغانستان ، بويژه مزار شريف ، در اختيار مجاهدين قرار گرفت و حاكميت دولت نجيب بر مناطق شمالى از بين رفت . ساير مناطق نيز يكى پس از ديگرى سقوط كرده در اختيار مجاهدين قرار مىگرفت . در فروردين 1371 ش / آوريل 1992 ، رژيم نجيب الله بدون مقاومت جدّى سقوط كرد و مجاهدين اسلامى وارد كابل شدند . نجيب الله قصد داشت كه از كابل فرار كند ، اما نيروهاى مجاهدين و يا نيروهاى طرفدار آنها ، بويژه
هامش
( 1 ) . همان ، ص ص 180 - 181 .