« علاء بن حضرمى » را بر « بحرين » ، و سپس او را از اين سمت معزول ، و « ابان ابن سعيد » را به همين سمت برگزيد . ابان تا پايان حيات رسول خدا بر بحرين و در پايش حكومت مىكرد .
« عمرو بن عاص » را سرزمين « عمان » انتخاب فرمود ، و عمرو همچنان حكومت آنجا را تا پايان زندگى پيغمبر خدا بر عهده داشت . و نيز مىگويند كه سول خدا « ابو زيد انصارى » را به حكومت عمان برگزيده بود .
« سليط بن سليط » ، يكى از افراد بنى عامر بن لوئى را مأمور « يمامه » فرمود ، اهالى يمامه چون از در طاعت درآمده اسلام آوردند ، رسول خدا در اموال و دارائىشان دخالتى نفرمود ، و آن را همچنان در اختيار ايشان باقى نهاد . [ پايان سخن ابن خياط ] .
به طورى كه ملاحظه مىشود ، اين دانشمند نام تمام كسانى را كه رسول خدا در سراسر زندگى خود به كارى گماشته ، و يا ادارهء ناحيهاى را بر عهدهء او نهاده است آورده و كسى را از قلم نينداخته ، تا آنجا كه از ذكر خبر ضعيف حكومت ( ابو زيد انصارى ) بر عمان چشم نپوشيده و خبر حكومت او را بر آن منطقه با عبارت ( و مىگويند . . . ) آورده است . اما به هيچ روى در ميان آن ليست بالا بلند ، نام هيچ يك از آن آفريدههاى سيف بن عمر به چشم نمىخورد .
دستآورد سيف از اين افسانه
سيف كارگزاران بسيارى را براى رسول خدا نام مىبرد كه نه رسول خدا آنها را ديده ، و نه ، هيچ يك از اصحاب راستين آن حضرت .
سيف برخى از اين چهرههاى خود آفريده را به عنوان عامل و كارگزار پيغمبر خدا معرفى مىكند كه اما در جلد دوم همين كتاب به شش تن از آنها به شرح زير :
1 - سعير بن خفاف ، تميمى .
2 - عوف بن علاء بن خالد جشمى .
3 - اوس بن جذيمه ، هجيمى .
4 - سهل بن منجاب ، تميمى .
5 - وكيع بن مالك ، تميمى .
6 - حصين بن نيار ، حنظلى .