در اين نبرد كه به شكست دشمنان منتهى گرديد ، فرمانده سپاه پارسيان كه روزمهر نام داشت كشته شد و روزبه نيز به دست عصمة بن عبد الله به قتل رسيد .
تاريخ نگارانى كه از طبرى و سيف نقل مىكنند
طبرى اين مطالب را از قول سيف مىنويسد . و ابن اثير ، و ابن كثير و ابن خلدون نيز آنها را از طبرى گرفته و در كتاب هاى خود نوشته اند .
ما سخن اين سه تن تاريخ نگار بزرگ اسلامى را در مورد طبرى و تاريخش ، در كتاب خود به نام عبد الله بن سبأ به ترتيب چنين آورده ايم :
يكم - ابن اثير چنين آغاز سخن مىكند . . . آن چه مربوط به تاريخ اصحاب رسول خدا است ، ما بدون كم و كاست از طبرى نقل نموديم .
دوم - و اين ابو الفداء است كه مىگويد : ما سخن از ابن اثير گرفته ايم و تاريخ او را مختصر و فشرده ساخته ايم .
سوم - ابن خلدون مىنويسد : سخن در خلافت اسلامى ، و آن چه كه مربوط به جنگ هاى رده و فتوحات مىشود ، به طور اختصار از تاريخ طبرى نقل شده است :
چهارم - اما ابن كثير ، غالباً به منبع و يا منابع اخبار خود كه طبرى است تصريح مىكند ، و يا در مواردى هم مستقيماً نام سيف را مىآورد و او را سند داستان خود معرفى مىكند .
حموى به همين داستان سيف اعتماد مىكند و آنجا كه نام حصيد را مىبرد چنين مىنويسد : حصيد بيابانى است بين كوفه و شام ، كه در آنجا قعقاع بن عمرو در سال 13 ه - با نيروهاى ايرانيان عرب هاى ربيعه و تغلب جنگى سخت كرد ، و روزمهر ، و روزبه فرماندهان سپاه آنها كشته شدند و قعقاع در آن نبرد چنين حماسه سرايى كرده است :
« اسماء را خبر كنيد « 1 » كه همسرش دربارهء روزمهر پارسى به آرزوى خود رسيد .
هامش
( 1 ) . عرب را رسم بر اين بوده است كه در نبردها ، نام خواهر يا همسر خود را در حماسه سراييش مىبرده و افتخارات خود را بر مىشمرده است .