آنان كارآيى كمترى مىداشت ، و آنان چنين چيزى را خوش نداشتند . همينطور زمينه را آماده ساختند تا هركس هرچه مىخواهد ادعا كند و در تأييد و تأكيد و يا تكذيب و تنفيد آن ، احاديث مناسبى جعل نمايد .
از اين غائله نيز در امان بودند كه مبادا بسيارى از اقوال و افعال و مواضع رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و وقايع ثابتى كه به مركزيت و شخصيت كسانى ضربه مىزند كه مىخواهند آنان را بالا ببرند و در جهت اعتلاى مقام و منزلت آنان كوشش مىكردند ، آشكار شود . فضائل و جايگاه و منزلت اهل بيت و خصوصا سرور و بزرگشان امير المؤمنين على عليه السّلام و افرادى كه بر اساس افكار آگاه و وجدانهاى بيدار با حضرت و اهل بيت در ارتباط بودند و هوادارشان ، و يا نظرى مثبت و حقيقى دربارهء آنان داشتند مطرح نمىشد .
به علاوه ، اين سياست در قبال حديث و سنّت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله با آراى بعضى از فرقههاى يهودى - كه پيروان آنان نفوذ فراوانى در دربار حاكمان آن زمان داشتند - كاملا هماهنگ و منسجم بود . « 1 »
سفارش على عليه السّلام
على عليه السّلام و شيعيانش و نيز ديگر افراد آگاه و دورانديش امت اسلامى در مقابل اين توطئهء پليد ، با صلابت و استوارى هرچه تمام جبهه گرفتند . آنگاه كه عبد الرحمن بن عوف در نشست شورا خلافت را بر حضرت عرضه داشت ، مشروط بر اين كه به سيرهء شيخين رفتار كند ، امام آن را نپذيرفت و شديدا رد كرد .
حضرت ، قصهپردازان معركهگير را از مساجد بيرون راند و منع تحميلى نقل احاديث پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را لغو كرد . « 2 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : الصحيح من سيرة النّبى الاعظم صلّى اللّه عليه و آله ، ج 1 ، ص 26 و 27 .
( 2 ) . سرگذشت حديث ( پاورقى ) ، ص 28 ؛ ر . ك : كنز العمال ، ج 10 ، ص 122 و 171 و 172 .