يكى از علما در رسالهء اسامى مشايخ مىنويسد : از ايشان است شيخ عبد السميع اسدى مؤلف الفوائد الباهرة كه مراتب علمى را از شيخ احمد بن فهد كسب كرده است .
مؤلف گويد : در سيستان به خط يكى از علما كه فهرست كتابهايى را كه در امامت تأليف شده است نوشته بود چنين يافتم كه الفوائد الباهرة را به شيخ عبد السميع اسدى نسبت داده بوده و در حقيقت مراد وى همين مترجم حاضر مىباشد .
شيخ عبد السّلام بن ( رغبان ) معروف به ديك الجن
وى سرايندهاى شيعه و امامى مذهب بوده است .
ابن شهرآشوب در پايان معالم العلماء وى را در رديف سرايندگان آورده است « 1 » .
مؤلف گويد : همواره به بادهگسارى مىپرداخته است خدا او را بيامرزاد .
شيخ بهائى در كشكول مىنويسد : سرايندهء مشهور به ديك الجن نامش عبد السّلام است و از سرايندگان شيعه است و به سال 235 هجرى در سن هفتاد و اندى درگذشته است .
ديك الجن ، كنيز و غلامى در نهايت فريبايى داشت و علاقهء شديدى به آنها نشان مىداد . در يكى از روزها متوجه شد كه آن دو در زير يك رختخواب در كنار يكديگر آرميدهاند . از اين عمل سخت ناراحت شد و هر دو را كشت و جسدشان را سوزانيد و خاكستر آنها را با كمى خاك ممزوج نمود و از آن ، دو كوزهء شراب ساخت و هرگاه كه به بزم بادهگسارى مىنشست يكى از آن دو كوزه را در جانب راست و ديگرى را در جانب چپ مىگذارد . گاهى كوزهاى را كه از خاكستر كنيزك ساخته بود ، مىبوسيد و مىگفت :
هامش
( 1 ) - در نسخهاى از معالم كه به چاپ رسيده ، آمده است : كنيهاش ابو محمد و نامش عبد السّلام و نام پدرش رغبان و شهرتش ديك الجن است . در ريحانه ، جلد دوم آمده است : اصلش از موته و موطنش حمص بوده و از شعراى عباسيان است و در سال 235 يا 236 هجرى درگذشته است ( ر ك :
معالم العلماء ، ص 150 ) - م .