مؤلف گويد : گاهى پيشآمده ، كه شهيد ثانى رحمه اللّه به ابن حجة خوانده شده است .
و در بسيارى از مواضع ابن الحاجا ( ابن الحاجة ) نوشته شده است و پس از اين ، در ذيل يادآورى از نام پدر ارجمندش ، خواهد آمد كه نام پدرش در برخى از اجازات شهيد شيخ على بن احمد بن حجة است و ممكن است نام جد اعلاى اين خاندان حجت بوده ، و يا اينكه حجت لقب جد پدرش بوده باشد .
استاد استناد ، ايده اللّه تعالى ، در آغاز بحار 1 / 19 و 37 مىنويسد : كتاب مسالك الافهام و كتاب الروضة البهيّة و كتاب شرح الالفية و كتاب شرح النفليه و كتاب غاية المراد و كتاب منية المريد « 1 » و كتاب اسرار الصلاة و رسالة وجوب صلاة الجمعة و رسالة اعمال يوم الجمعة و كتاب مسكن الفؤاد و
هامش
( 1 ) - اين كتاب در سال 1369 به توسط اينجانب ترجمه شده است و تا به حال به يارى خدا دومرتبه به چاپ رسيده است در آغاز ترجمه ، شرح حال مفصلى ، از شهيد ثانى و تقريظى از مرحومه ميرزاى شيرازى كه بر اصل آن كتاب مرقوم فرموده است ضميمه كردهام و در پايان آن اجازهاى كه از والدم ، حجة الاسلام شيخ حسين مقدس دام ظله العالى آوردهام و به شكرانه توفيقى كه در ترجمه اين كتاب به دست آوردهام ابياتى چند سروده و در آخر آن ضميمه شده است :شكر للّه كه پس از چند مهى * يافت اين در ثمينم پايان
بهر ايقاظ همه اهل خرد * بهر بيدارى جمله ياران
ويژه دانشطلبان عاقل * خاصه طلاب و خدايان بيان
منيهء شيخ شهيد آنكه خداى * دهدش جاى به اعلاى جنان
بوده يكتا ره علم و دانش * بوده بىكفو و عديل از اقران
هركجا بود قمطرى ز كتاب * هركجا بود سخن از تبيان
منيه آمد به شهادت بيرون * منيه آمد ز روايت به ميان