واسطه شيخ على ميسى و هنگامى بدون واسطه از شيخ على كركى روايت مىكرده است .
مؤلف گويد : اين نظريه گذشته از آنكه درست نيست ، با عبارت شيخ هم سازگار نمىباشد . زيرا ، نام شيخ على كركى در اين سند ، پسى از حاء حيلوله در سند ديگرى آمده است « 1 » .
شهيد ثانى ، با شيخ جعفر بن شيخ على بن عبد العالى ميسى ، همدرس بوده است و هر دو تن را پدر شيخ جعفر كه شيخ على ميسى مشهور و مشاراليه باشد در اجازه واحدى چنانكه در ترجمه شيخ جعفر آمده ، شريك قرار داده است . و ظاهر آن است كه ، آن اجازه غير از اجازهاى باشد ، كه شيخ على جداگانه و مستقلا براى شهيد نوشته است و آن هم در موقعى بوده ، كه شهيد رسالة الحبوة را تأليف كرده و به اطلاع شيخ على رسانيده ، و از وى استجازه كرده است .
در تاريخ جهانآرا مىنويسد : در سال 965 هجرى مغفرت پناه ، شيخ زين الدّين جبل عاملى را ، روميان در مكه گرفتند و به استانبول بردند و به واسطهء تعصب مذهب ، در پنجشنبه عشر اوسط رجب ، شهيد ساختند « 2 » .
هامش
( 1 ) - در پاورقى از حاشيه نسخه مؤلف نقل كرده است : در آخر وسائل الشيعة شيخ معاصر آمده است ، از شهيد ثانى از شيخ احمد بن خاتون عاملى و شيخ على بن عبد العالى كركى صواب آن است كه كلمه عن در ( و شيخ على ) به جاى واو به كار برده شود . يعنى شهيد به واسطه شيخ على كركى نقل روايت كرده است نه بدون واسطه . مؤيد آنچه در پاورقى نقل شده است در اجازهاى كه شهيد به شيخ حسين والد شيخ بهايى داده و در اجازات بحار آمد ، چنين مرقوم داشته است : عن الشيخ جمال الدّين احمد و جماعة من الاصحاب الاخيار عن الشيخ الامام المحقق المنقح نادرة الزمان و يتيمة الاوان الشيخ نور الدّين على بن عبد العالى الكركى قدس اللّه تعالى روحه .
( 2 ) - عبارت از اصل كتاب جهانآرا آورده شده كه مؤلف آن را به عربى ترجمه كرده است - م .