مؤلف گويد : بديهى است ، كفعمى از اعلام متأخر است و با واسطههاى چندى از ابو العلاء روايت مىكرده ، و ممكن است كفعمى اين سند را از آغاز كتاب يكى از معاصران شيخ ابو العلاء استفاده كرده باشد . چه آنكه همين سند ، بدون اندك تفاوتى در آغاز يكى از حكايتهايى كه در اواخر اربعين شيخ منتجب الدّين آورده شده است ، موجود است و آن حكايت هم بدون كم و زياد در حواشى مصباح كفعمى آورده شده است .
سيد زيد بن مانكديم بن ابو الفضل علوى حسينى
منتجب الدّين در فهرست گويد : وى محدثى ، بسيار روايتكننده بوده است .
زيد بن محمّد بن جعفر ، معروف به ابن ابى الياس كوفى « 1 »
شيخ طوسى در رجال ص 474 خود مىنويسد : تلعكبرى از وى روايت مىكرده ، و گفته است ، سال 330 هجرى كه به بغداد آمده بود و در نهر البزازين وارد شده بود ، به سماع حديث وى رسيديم .
تلعكبرى از وى اجازه داشته ، و از آثار او كتاب الفضائل است .
زيد بن محمّد حلقى
به طورى كه از فهرست ص 64 شيخ طوسى ، در ذيل احوال حيدر بن
هامش
( 1 ) - نجاشى در ذيل ابن ابى رافع از وى نام برده است و خطيب بغدادى در تاريخ بغداد مىنويسد : ابو الحسين زيد بن محمّد بن جعفر بن مبارك بن فلفل بن دينار كوفى ، معروف به ابن ابى اليابس در اين كتاب و كتاب نجاشى ابو الياس ضبط شده است خطيب مىنويسد :
به بغداد آمد و از ابراهيم عيسى و ديگران روايت مىكرد و سال 338 هجرى احمد بن رزق از وى روايت كرده ، و در 25 ذيقعده سال 341 هجرى درگذشته ، و شيخى صالح و صدوق بوده است و چندى در بغداد زيست كرد و به كوفه رفت و در اواخر عمر به اختلاط و وسوسه گرفتار شد - م .