عارى گرديده ، و در بغداد مىزيسته و از اجله مشايخ اماميه قدس اللّه ارواحهم بوده است .
و باز مىنويسد ، ابن داود در ، فهرستش اظهار داشته است ، سيد ذو الفقار عالمى بس ديندار بوده ، و سيد فضل اللّه بن على حسنى از وى روايت مىكرده است و او از نجاشى و از شيخ طوسى و محمّد بن على حلوانى شاگرد سيد مرتضى طاب اللّه ثراهم روايت مىكرده است . پايان گفته نظام الاقوال .
مؤلف گويد آنچه را كه نوشتم برداشتى از نسخه اصل نظام الاقوال بود كه به خط مؤلف ، نگارش يافته است و بايد بگويم سهو القلمى در آن رخ داده است زيرا ، ابن داود ، كتاب رجالى به نام فهرست ندارد و رجالش معروف است و در رجال هم اصولا از وى نام نبرده است و حق اين است كه ، ابن بابويه را به جاى ابن داود به كار مىبرده ، و مراد از ابن بابويه ، منتجب الدّين است كه در اين كتاب مكرر در مكرر نام برده شده است .
و خود شيخ منتجب الدّين در دو جا از ابو الصمصام ياد مىكند در عنوان مخصوصش مىنويسد : سيد عماد الدّين ابو الصمصام ذو الفقار بن معبد حسينى مروزى ، و در ذيل ترجمه شيخ ابو الخير بركة بن محمّد بن بركة اسدى مىنويسد : همانا ، سيد عماد الدّين يادشده ، از شيخ ابو الخير روايت مىكرده ، و خود منتجب الدّين هم از سيد عماد الدّين روايت داشته است « 1 » .
هامش
( 1 ) - اعيان الشيعة ج 6 طبع جديد از ابن عساكر نقل كرده است : سيد ذو الفقار سال 455 هجرى متولد شده ، و سال 536 هجرى درگذشته است پيش از سال 520 به دمشق آمد و ما به مجلس وعظ او حاضر مىشديم و ميل به رافضىها داشته و جمعى به وى متوجه بودند و در كرسى وعظ از نظام الملك روايت مىكرد و ما حديثى از وى يادداشت نكرديم و پس