و در فصل دوم بحار گويد : كتاب غرر ، مشتمل بر اخبار ارزندهاى است ، كه شرح و تفصيل آنها در ذيل هر خبرى آورده شده ، و مؤلف آن از افاضل سادات است و از ابن شهرآشوب و على بن سعيد بن هبة اللّه راوندى و عبد اللّه بن جعفر دوريستى و ديگر افاضل اعلام ، روايت مىكرده است .
مؤلف گويد : از اينكه وى از ابن شهرآشوب روايت مىكرده ، دليل بر آن است كه ، سيد حيدر بن محمّد حسينى همان سيد حيدر نقيب بوده كه نام برده شده ، است .
ملا حيدر بن محمّد خوانسارى « 1 »
وى ، از دانشوران فاضل روزگار شاهعباس كبير صفوى ، و از علما و محدثان زمان او بوده است و از آثار او رساله مضىء الاعيان است كه به پارسى تأليف كرده ، و آياتى را كه دليل بر امامت ائمهء طاهرين صلوات اللّه عليهم اجمعين است ، به روش زير و بينات توضيح داده ، و القاب شريفه آنان را هم طبق همان قاعده از آيات شريفه استخراج كرده است و اين كتاب را كه خالى از شگفتى و لطافت نبوده ، به نام شاهعباس صفوى تأليف كرده است و من نسخى چند از آن كتاب را مشاهده كردهام . از جملهء نسخهاى از آن كتاب در قصبهء طسوج كه از قصبات تبريز است به مطالعهء من رسيده است و ماده تاريخ اتمام آن همان نام كتاب است كه مضىء الاعيان بوده باشد يعنى 1023 هجرى و ممكن است مراد ، از شاهعباس ، شاهعباس ثانى باشد ، بنابراين مؤلف نزديك به روزگار ما مىزيسته ، و ممكن
هامش
( 1 ) - مؤلف نام و نشان او را در دو محل با فاصله كمى ياد كرده است و ما اين شرح حال را به انضمام يكديگر در اينجا ترجمه مىكنيم - م .