عبد الصمد ، يا حسين بن محمّد بن على بن عبد الصمد ، اين فرضيه در صورتى است ، كه مرجع ضمير ( جده ) حسين يا محمّد بوده باشد ؛ زيرا خود حموئى نسب او را چنين نوشته ، محمّد بن حسين بن على بن عبد الصمد ، و در عين حال در مقام روايت - عن جده محمّد - گفته است « 1 » .
سيد حسين بن على بن عبد اللّه جعفرى
منتجب الدّين در فهرست مىنويسد : وى از فقهاى شايسته بوده است .
جمال الدّين ابو الفتوح ، حسين بن على بن محمّد بن ( حسين ) بن احمد خزاعى رازى نيشابورى
ابو الفتوح ، عالمى فقيه و مفسرى كامل ، پيشواى مفسران و ترجمان كلام اللّه و معروف به شيخ ابو الفتوح رازى ، مؤلف تفسير فارسى بزرگ و مشهور است .
ابو الفتوح ، از اجلهء علماى اماميه ، و از نامداران ايشان است ، و در اصل از مردم نيشابور بوده ، و نياكان او از نيشابور به شهر رى عزيمت كردند ، و در آنجا اقامت گزيدند ، و پس از اين در ذيل ذكر نام ابن حمزه خواهيم نگاشت ، كه ابن حمزه و معاصر با ابو الفتوح بوده است . و ابن حمزه گويد :
آنگاه كه در رى بودم ، شيخ ابو الفتوح در آنجا درگذشت ، و بنا به وصيت خودش در جوار حضرت عبد العظيم عليه السّلام به خاك سپرده شد « 2 » .
هامش
( 1 ) - يعنى حموئى نام مترجم را محمّد گفته است ، و هرگاه چنين باشد ، حسين نام پدر اوست نه نام خود او ، و ممكن است عبارت حموئى ابو محمّد حسين باشد ، زيرا چنانچه در فوق گفته شده ، نام فرزندش محمّد است ، بنابراين نسب دومين صحيح است ، كه شيخ حسين از پدرش محمّد از جدش على يا برعكس روايت كرده باشد ، و در صورتى كه كنيهاش ابو محمّد باشد ، كلمه ابن زائد خواهد بود - م .
( 2 ) - مقبره ابو الفتوح ، كه در قسمت شمالى صحن امامزاده حمزه عليه السّلام واقع شده است ، در اين روزگار به طور آبرومندى بنيان شده است ، و به نوشتهء گنجينه دانشمندان ج 3 جمعى از