محمّد آملى ، و ديگرى شيخ جليل فاضل عماد الدّين كاشى نيز اجازه داشته است .
و گمان من آن است شيخ شمس الدّين آملى ، همان شمس الدّين محمّد ابن محمّد آملى ، مؤلف كتاب نفائس الفنون است كه به پارسى تأليف شده ، و قاضى نور اللّه در مجالس المؤمنين او را از علماى اماميه نام برده است .
ليثى ، در اواخر آن اجازه به آثار خود اشاره مىكند و مىنويسد :
و به وى اجازه دادم ، تا آثار مرا ، از كتابها و رسالهها و اشعار و خطبهها ، از من روايت نمايد ، و از آن جمله است قوة الارواح و ياقوت الارباح در بيان آغاز عالم و پيشآمدهاى پيمبران و تاريخ پادشاهان و خليفگان ، ديگرى روضة الازهار در بيان نامهها و سرودهها و نهاية السئول فى فضائل الرسول و عيون الصفا در اخلاق محمّد مصطفى صلّى اللّه عليه و آله و زادهم كرما و شرفا و المقامات الست در بيان شش مقامه است ، كه در آنها از سبك حريرى دنبال كردهام ، جز اينكه در هر مقامهاى ، به بيان علم ويژهاى پرداختهام ، و قصيدهها و چكامههايى كه در مدح پيمبر و ائمه اثنى عشر سرودهام ، از آن جمله قصيده بائيه و تائيه و لاميه است ، و قصيدهء آخرى از ديگر چكامهها ، طولانىتر است ، و رسالههايى كه در متون بديع تأليف كردهام ، و به نام الكامله - كه رسالهاى جامع است - ناميدهام ، و رسالهاى در قافيه تأليف كردهام ، كه متضمن طرفههايى از اين علم مىباشد . و كتاب رسائل كه در شهر قطيف به تأليف آن اقدام نمودهام ، و محتوى بر دويست و هشتاد رساله ، در همگى فنون نامهنگارى ، و پاسخگويى از نگارشات است . و همچنين به وى اجازه مىدهم ، تا آنچه را كه تأليف كردهام و يا بر ديگران قرائت نموده ، و از آنها به سماع رسيدهام ، و اجازاتى را كه مشايخم براى
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 210
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٢١٠