غذاى روستائى هم عبارت است از نان جو ومقدارى بلغور وقدري لبنيات ، ميوه
وسبزى تازه ، آنها هم فقط در فصل آنهاست وبقيه سال يا ميوه ندارند ويا مقدارى ميوه خشكيده
خواهند خورد معذلك مىبينيد كه وضع مزاجى آنها از شهريها بهتر است ، قوه وقدرت
آنها زياد است ، مقاومتشان در مقابل امراض بسيار است ، زنهاى آنها پس از وضع
حمل در مدتي كه فرزند خود را شير ميدهند قاعده نمىشوند وآبستن نمىگردند ،
رنگ رخساره آنها كه آينه تمام نماى كبدشان مىباشد فوق العادة خوب است .
تمام اين محاسن ومزايا بعلت آن است كه گاهگاهى غذاى زنده مىخورند .
ماست وپنير آنها زنده وتازه است .
سبزيهاى صحرائى وعلفهائيرا كه گاهگاهى از كنار جوى وصحرا مىكنند وميخورند
بهترين عامل سلامتى آنها است ، البتة تمام اين خواص مربوط به ويتامين ( ث ) تنها
نيست ، ولى اين ويتامين خيلى مؤثر است .
الطب الكبير يا فرشته نجات ( فارسي ) — صفحة 48
مساهمون: محمد سرور الدين
ص٤٨