تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطب الكبير يا فرشته نجات ( فارسي ) — صفحة 256

مساهمون:

ص٢٥٦
غثيان وصفراوى وبلغمى ، پياز تنها بخورند براي مانع ادويه كريهه يعنى دوائى كه از خوردن آن كراهت داشته باشند مثل مسهلات وغيره ودافع سموم است ، آب پياز براي رفع ضرر سگ ديوانه گزيده يعنى سگ حار ، خصوصا يك چهار يك آب پياز در مدت سه روز خورده شود بغايت مجرب است ، بعد از پاك كردن بدن از أخلاط فاسد آب پياز در چشم بريزند براي دمعه وحكه وجرب وابتداى نزول آب درچشم نافع است ، يعنى آب آمدن وخارش وجوش چشم آب پياز با عسل براي بياض وقرحه عين وضعف بصر يعنى لك سفيد چشم وضعف چشم وظلمت حادث از رطوبت ومواد غليظه . آب پياز در بيني بكشند پاك كننده دماغ است . بيخ پياز را بو كنند براي رفع ضرر وهواي وبائى وتعفن هوا وسده دماغى وتحليل بخار آب پياز در گوش بچكانند . براي رفع ثقل سامعه ( سنگينى گوش ) وطنين صداى گوش وپاك كردن چرك گوش وتحليل باد گوش پياز را بكوبند ، فشار بدهند آب آنرا مقدار ده مثقال إلى 20 مثقال بحسب ضعف وشدت مرض بخورند . براي رفع سميت عقرب گزيده ( پياز را بكوبند بر محل نيش عقرب ضماد كنند نافع است ) . پياز كوبيده جاذب خون بظاهر جلد بدن ونيكوئى رنگ صورت . پياز كوبيده با عسل ونمك وباروت براي رفع برص ( باروت آنست كه در تفنگ مصرف مى شود ) وزگيل وقروح شهديه پياز با موى آدم بر زخم سگ ديوانه گزيده ضماد كنند نافع است وبهمين دستور با نمك وسداب وعسل براي زگيل برآمده ثاليل ، پياز پخته با انجير براي عقرب گزيده وزنبور گزيده نافع است .
هامش
راهنماى نجات از مرگ مصنوعى .