امام حسين عليه السلام به شهادت رسيد ، « ام سلمه » صدائى شنيد كه شخصى اين دو شعر را قرائت مىكند :
ايّها القاتلون جهلا حسينا
ابشروا بالعذاب و التّذليل
قد لعنتم على لسان ابن داود
و موسى و حامل الانجيل
؛ اى مردمى كه حسين عليه السلام را با كمال جهلى كه نسبت به حضرتش داشتيد شهيد كرديد ، به شما مژده مىدهم ! كه در آيندهء نزديكى گرفتار عذاب مىشويد ! و لباس بيچارگى بر اندام شما پوشانده مىشود . شما كسانى هستيد كه به زبان حضرت سليمان بن داود و حضرت موسى و حضرت عيسى - صاحب انجيل - عليهم السّلام مورد لعنت و نفرين قرار گرفتهايد .
« ام سلمه » از شنيدن اين دو بيت ، گريست و همين كه سر شيشه را گشود ، مشاهده كرد سنگريزهها به شكل خون درآمده است .