باب هجدهم رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله مقدارى تربت مرقد مبارك امام حسين عليه السلام را به « امّ سلمه » سپرد و فرمود : زمانيكه اين تربت به صورت خون درآمد بدان كه فرزندم حسين عليه السلام به شهادت رسيده است
[ تهذيب التهذيب ابن حجر 2 / 347 ] به سند خود ، از « عمر بن ثابت » از « اعمش » از « شقيق » از « ام سلمه » روايت مىكند كه گفت : حسن و حسين عليهما السّلام در خانه من و در برابر رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله به بازى مشغول بودند . در اين هنگام « جبرئيل » نازل شد و گفت : اى محمد ! پس از رحلت تو ، امتت اين فرزند را ( و اشاره به حسين عليه السلام كرد ) شهيد مىكنند . رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله گريست و حسين عليه السلام را به سينه چسبانيد . سپس رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله تربتى را كه « جبرئيل » از مرقد شريف حسين عليه السلام آورده بود در دست گرفت و بوييد و فرمود : بوى « كرب و بلا » از آن به مشام مىرسد . آنگاه آن خاك را به دست « ام سلمه » سپرد و فرمود : اى ام سلمه ! مواظب باش و بدان كه هر گاه اين تربت مبدل به خون گرديد ، فرزندم ، حسين عليه السلام ، به شهادت رسيده است . « ام سلمه » تربت را در شيشهاى ريخت و هر روز به آن تربت