باب سوّم رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله فرزندش ابراهيم عليه السلام را فداى امام حسين عليه السلام فرمود
[ تاريخ بغداد خطيب بغدادى 2 / 204 ] به سند خود ، از « ابو العباس » روايت كرده است كه حضور رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شرفياب بودم و اين در حالى بود كه رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله « ابراهيم » را روى زانوى چپ و حسين عليه السلام را روى زانوى راست نشانيده بود ، گاهى حسين عليه السلام را مىبوسيد و گاهى « ابراهيم » را مىبوسيد . در اين هنگام « جبرئيل » با وحيى كه از جانب پروردگار عالمين در اختيار داشت بر آن حضرت فرود آمد . پس از آنكه پيغام الهى را به اطلاع رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله رسانيد ، از حضور مبارك مرخص شد . رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : اينك « جبرئيل » از سوى پروردگارم نازل شد و پيغام داد كه : اى محمّد ! پروردگار تو سلام مىرساند و مىفرمايد كه من ، اين دو فرزند را براى تو نگاه نمىدارم . بايد يكى از اين دو را فداى ديگرى قرار بدهى . پس از شنيدن پيغام و اظهارى كه « جبرئيل » كرده بود ، نگاهى به « ابراهيم » نمود و گريست ، و نگاهى به حسين عليه السلام نمود و اشك از ديدگانش جارى شد . سپس فرمود : مادر « ابراهيم » كنيز است و اگر « ابراهيم » فداى