حسين عليه السلام بشود ، جز من كسى ديگر بر او سوگوار نمىباشد .
از سوى ديگر مادر حسين عليه السلام ، فاطمه عليها السّلام است و پدرش ، على عليه السلام - پسر عموى من - كه گوشت و خون من است و اگر حسين عليه السلام فداى « ابراهيم » بشود ، دخترم و پسر عمويم و خود من ، بر مرگ او سوگوار خواهيم شد . براى همين است كه اندوهگين بودن خودم را بر اندوهناك شدن آنها ، ترجيح مىدهم . اين بود كه تقاضا كردم تا « ابراهيم » فداى حسين عليه السلام باشد . تقاضاى من پذيرفته شد و « ابراهيم » پس از سه روز بيمارى درگذشت . هر وقت پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله مشاهده مىكرد حسين عليه السّلام بسويش مىشتابد ، او را مىبوسيد و به سينه مىچسبانيد و دهانش را مىمكيد و مىفرمود : فداى كسى كه فرزندم « ابراهيم » را به خاطرش فدا كردم .
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 224
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٢٢٤