باب بيست و يكم احاديثى كه امام حسن و امام حسين عليهما السّلام در خصوص دعا و امثال آن از پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله نقل كردهاند
[ صحيح ترمذى 1 / 93 ] به سند خود ، از « ابو الجوزاء اسعدى » روايت مىكند كه امام حسن بن على عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله كلماتى به من آموخت كه آنها را در نماز وتر مىخوانم :
« اللَّهمّ اهدنى فيمن هديت ، و عافنى فيمن عافيت ، و توّلنى فيمن توليت ، و بارك لى فيما أعطيت ، وقنى شرّ ما قضيت ، فانّك تقضى و لا يقضى عليك و انّه لا يذل من واليت ، تباركت ربّنا و تعاليت » ؛ پروردگارا ! مرا در جرگه هدايت يافتگان قرار بده ، و جايگاه مرا در ميان اصحاب عافيت مقرر بدار ، و مرا با آنها كه دوست تواند همراز و همگام قرار بده ، و در آنچه به من دادهاى بركت عنايت فرما ، مرا از سرانجام ناخوشآيند قضاى خودت محافظت كن . براى آنكه تو هستى كه قضاى الهيت را جارى مىكنى و كسى نمىتواند تو را گرفتار قضاى خودش سازد . همانا كسى را كه تو دوست مىدارى ذليل نمىگردد . آرى ، پروردگار ما با بركت و عاليمقام است .