[ الرياض النضرة 2 / 213 ] از « مطَّلب بن عبد اللَّه بن حنطب » از پدرش روايت مىكند كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله خطاب به مردم ، فرمود : اى مردم ! شما را توصيه مىكنم كه برادر و پسر عمويم ، على بن ابيطالب عليه السّلام ، را كه از هر جهت مساوى با من است ، دوست بداريد ؛ چرا كه دوست نمىدارد او را ، مگر مؤمن و دشمن نمىدارد او را ، مگر منافق . و كسى كه او را دوست بدارد ، مرا دوست داشته است . و كسى كه با او دشمنى كند ، با من دشمنى كرده است .
« امام احمد » در « المناقب » اين حديث را ذكر كرده است .
مؤلف گويد : « على بن سلطان » حديث مورد بحث را در [ شرح مرقات 5 / 565 ] نقل كرده و مىگويد : « امام احمد » اين حديث را در « مناقب » آورده است .
[ همان كتاب 2 / 214 ] از « حارث بن همدانى » نقل مىكند كه در يكى از اوقات ، حضرت على عليه السّلام بر فراز منبر قرار داشت ، پس از حمد و ثناى الهى ، فرمود : قضاى الهى بر زبان پيغمبر شما كه پيغمبر امّى است چنين جارى شده است كه جز مؤمن ، كسى مرا دوست نمىدارد و غير از منافق هم ، كسى مرا دشمن نمىگيرد .
« ابن فارس » اين حديث را نقل كرده است .
[ نور الابصار شبلنجى ص 72 ] مىنويسد : از كتاب « الآل » « ابن خالويه » از « ابو سعيد خدرى » نقل شده است كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله به على عليه السّلام ، فرمود : علاقهء به تو ، دليل بر ايمان است و كينه توزى نسبت به تو ، دليل بر نفاق است . و نخستين كسى كه روز قيامت وارد بهشت مىشود ، دوستدار توست ، و نخستين كسى كه وارد دوزخ مىشود ، دشمن توست .
در اين بخش ، پارهاى اخبار در دست داريم كه مناسب است آنها را در اين باب متذكر شويم .
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 510
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٥١٠